Para toplu olarak hareket ettiğinde, genellikle bir yerlerde teminat şartı ortaya çıkar. Basitçe ifade etmek gerekirse, bu teminat, bir şeylerin ters gitmesi durumunda bir tarafın diğerine vermesi gereken paradır (nakit).
Gelişmiş kuruluşlar tahvil, akreditif, borç aracı veya başka tür varlıklar kullanabilir, ancak çoğumuz sisteme kattığımız riski karşılamak için gerçek nakit yatırmak zorunda kalırız. Bu, başka şeyler için harcayamayacağımız nakittir.
Biraz korkutucu olan şey, işler gerçekten ters gittiğinde ve teminat doğru şekilde yönetilmediğinde, işlerin yine de gerçekten ters gitmesidir. Aslında, riskin artması, sadece nakit verimsizliğinden daha büyük bir sorun yaratır.
Bu parayı her zaman ölü para olarak düşünürüm. İşe yaramaz, getiri sağlamaz. Çoğu zaman, bir şeyin olabileceğini varsayan kabul edilmiş bir risk kontrolüdür.
Kuruluşların davranışlarının temellerine gerçekten indiğinizde, her zaman gerçek parayı koruyacaklarını görürsünüz. Bu yöntemin çoğu durumda işe yaradığını kabul ediyorum. Paraya bir ödül (veya ceza) bağlarsanız, dikkat çeker.
Risk yönetimi için sermaye havuzlarına ihtiyaç duyulan birkaç durum, ödeme oluşturma ve ticarettir. Her iki durumda da, riski getiren (veya destekleyen) kuruluşun bir miktar nakit ödeyerek ön ödeme yapması gerekir.
Anlatacağım konunun kapsamı gereği, ticaret için teminat gerekliliklerini göz ardı edeceğim. Ödeme başlatma konusu, son zamanlarda Twitter'da RTP ve FedNow bağlamında gündeme gelen bir konudur. Aşağıdaki görsel, şirketlerin bu sistemlere nasıl eriştiğini aşırı basitleştirilmiş bir şekilde göstermektedir. RTP veya FedNow bu sistemleri işletir ve oldukça öngörülebilir bir katılımcı grubu aracılığıyla dağıtır.
RTP ve FedNow, iki gerçek zamanlı girişimdir. Sorulan sorulardan biri, bankaların ödeme sistemine katılmak için yatırdıkları nakit rezervlerinden faiz alabilmeleri gerekip gerekmediğidir. Bence cevap hayırdır; tabii ki, toplu teminat yatıran müşterilerine bu faizi aktarmaları gerekmedikçe. Bu faiz, bağlantıyı sağlamak için orada bulunan hizmet sağlayıcıdan gelmelidir.
Sadece en büyük uç noktaya faiz garantisi vermenin, risk kontrolü olarak yapay bir şekilde büyük nakit mevduatları talep etme veya ölü parayı aşırı kullanma teşviki yaratacağından endişe duyuyorum. Ayrıca, uç noktaların, fonları yatıracak olan daha küçük kuruluşların renklendirilmesini talep etmesine de teşvik yaratır.
Bence bu yanlış yapılırsa, herkesin faizsiz parası sadece faiz kazanan en büyük uç noktaya akacaktır. Bunun bu şekilde çalışması gerektiğine dair bir karşı argüman olduğunu anlıyorum, ancak buna katılmıyorum. İşte gerçekte olduğundan çok daha küçük rakamlarla, ancak örnekleme amacıyla bu konuyu nasıl düşündüğüm:
En büyük havuz 100 milyon dolar olmayacak. Yüz milyarlarca dolar, hatta daha fazlası olacak. Aklıma gelen bir senaryoda, toplam teminat 80 milyar doların üzerinde nakit teminat içeriyor (ya da bir zamanlar içeriyordu). Fed fon faiz oranında bunun faizi inanılmaz. %1,5'te bu, yıllık 1,2 milyar dolar eder.
Fed'in (veya operatörün) Fed fonları faiz oranını ödemesi gerekseydi, en büyük katılımcılar sistemdeki verimsizlikler nedeniyle elde edilen paradan ayda 100 milyon doları paylaşırlardı. Risk kontrolü olarak teminatla bir sorunum yok, ancak bu uygulamayı kasıtlı olarak faizle ödüllendirmenin akıllıca olmadığını düşünüyorum.
Sistem tasarımı bu ölçekte nakit gereksinimlerini tetikliyorsa, faydalar paylaşılmalıdır. Rakamlar yukarıdaki çizimdekinden çok daha küçük olsa bile (ki öyle olduklarını veya olabileceklerini sanmıyorum), yine de faiz ödemelerinin nakit teminat yatıran herkesle eşit olarak paylaşılması gerektiğini düşünüyorum. Faiz bir faktör olsaydı...
Bu teminat havuzları, riskin mevcut teminat tutarını asla aşmaması için yeterli miktarda para barındıracak şekilde tasarlanmıştır; bu nedenle, genellikle önemli bir marj ve ihtiyaçtan fazla para bir hesapta beklemektedir. Örneğin, gerçek risk 50.000 dolar ise, ödeme planına katılan yeni bir kuruluş için 250.000 dolarlık bir rezerv gereksinimi olabilir. Son derece küçük bir şirket veya büyük bir fikri olan tek bir mühendis için bu, aşılması gereken çok büyük bir engeldir.
Faiz bir teşvik programıdır
Risk kontrolü olarak nakit rezervleri kavramının temel sorunlarından biri, finansal olarak gereklilikleri karşılayamayan, ancak entelektüel katkılarıyla nakit kontrollerine olan ihtiyacı büyük ölçüde azaltabilecek herkesi dışlamasıdır.
Bunun yanlış bir şekilde uygulanması durumunda, uzun vadede yanlış davranışlara yol açacağından korkuyorum. Fed'in bu konuda yanlış bir şey yapacağından gerçekten korkmuyorum, çünkü onlarca yıldır doğru olanı yaptılar, bu konuda hata yapacaklarını hayal etmek zor. Bununla birlikte, gelecekte işleri farklı şekilde yapmayı düşünme arzusu var gibi görünüyor ve eğer onlar veya diğer sağlayıcılar bunu seçerlerse, ödüllerin sistem genelinde dağıtılacağını ve seçkin birkaç kuruluşla sınırlı kalmayacağını umuyorum.